VR sprzedaje się drożej niż płaskie wideo i niczego nie wybacza. Trzech błędów nie da się naprawić po zdjęciach — zły format, zła wysokość kamery i nigdy nieobejrzenie własnego materiału w goglach. Cała reszta tej strony to szczegóły. Te trzy rzeczy to jest ta strona.
1. Format, który przyjmujemy
VR180, obok siebie, lewe oko po lewej. To jedyny format, który trafia tu do sprzedaży, i to właśnie domyślnie produkuje każda konsumencka kamera VR.
Twój plik powinien być mniej więcej dwa razy szerszy niż wyższy — 5760×2880, 7680×3840 i podobne. To dwa kwadratowe obrazy dla oczu ustawione obok siebie.
Nie przyjmujemy plików 360°, over-under ani rybie oko. Nie dlatego, że są złe, ale dlatego, że plik odtwarzany w złej projekcji nie zgłasza żadnego błędu — po prostu wygląda źle, a kupujący obwinia ciebie.
2. Wysokość kamery i horyzont — błąd, którego nie da się naprawić
W VR kamera jest głową widza. Jeśli kamera stoi na złej wysokości, widz przez cały klip czuje się jak dziecko albo jak olbrzym, i żaden montaż tego nie naprawi.
- Scena na stojąco: 1,60 m. Mierz obiektyw, nie statyw.
- Scena na siedząco lub na kolanach: 1,20 m.
- Horyzont musi być idealnie poziomy. Przechylenie, którego w płaskim klipie byś nie zauważył, w goglach zamienia się w mdłości. Użyj poziomicy statywu albo poziomicy w kamerze.
- Nie ruszaj kamerą w trakcie ujęcia. Panoramy i kamera z ręki są w płaskim wideo w porządku, a w VR okropne. Jeśli chcesz inne ujęcie, przetnij i przestaw kamerę.
3. Odległość
Najlepszy zakres to od 40 cm do 1,5 m od obiektywu.
- Bliżej niż jakieś 30 cm oczy nie potrafią już złożyć obrazu i patrzenie zaczyna boleć.
- Powyżej mniej więcej 2 m głębia się spłaszcza i wyrzuciłeś właśnie powód, dla którego kręcisz w VR.
- Kontakt wzrokowy z obiektywem to najmocniejsza rzecz, jaką masz w tym formacie. W płaskim wideo to nie istnieje. Wykorzystaj to.
4. Światło, dźwięk i kolejność zdjęć
- Światło zza kamery, a nie zza osoby przed kamerą. Kamery VR mają małe matryce, a scena pod światło zamienia się w szum.
- Nic bezpośrednio za kamerą, czego nie chcesz na ekranie: 180° jest szersze, niż brzmi, a lampy, torby i telefony lądują w kadrze.
- Dźwięk liczy się bardziej niż w płaskim wideo, bo widz czuje się obecny. Tani mikrofon blisko sceny bije ten w kamerze.
- Kręć najpierw czysto, potem brudno. Ubrudzić się zawsze można; czystym już się nie zrobisz bez przerwy na umycie kamery i planu. Zaplanuj kolejność, zanim zaczniesz.
5. Wysyłanie — jeden krok, który wszyscy robią źle
Zaznacz „To jest klip VR”, ZANIM wyślesz plik.
To nie jest etykieta. Twój plik jest kodowany pod gogle w chwili, gdy wysyłanie się kończy — kilka minut przed tym, zanim w ogóle naciśniesz Wyślij. Jeśli w momencie wysyłania pole nie jest zaznaczone, plik zostaje zakodowany jako płaskie wideo — i nic w wyniku tego nie zdradza. Po prostu odtwarza się w goglach źle.
Jeśli tak się stanie, jedynym wyjściem jest wysłać plik ponownie z zaznaczonym polem. Zaznaczenie go później przy już zakodowanym pliku niczego nie przekształci.
W wysyłaniu zbiorczym obowiązuje ta sama zasada: włącz „Te pliki są VR”, zanim upuścisz pliki. Każdy wiersz w kolejce pokazuje znacznik VR, a klikając znacznik w danym wierszu możesz zmienić ten jeden plik, dopóki jeszcze czeka.
Gdy VR jest włączone, kategoria VR jest dodawana automatycznie i nie da się jej usunąć. To celowe: kupujący filtrują po niej, a klip VR, którego nie ma w kategorii, to klip, którego nikt z goglami nie znajdzie.
6. Zwiastun jest twoim teaserem VR — i jest obowiązkowy
Klip VR nie trafi do weryfikacji bez zwiastuna, a zwiastun jest automatycznie traktowany jako darmowy teaser VR: dostaje to samo kodowanie VR i ten sam przycisk w goglach.
To największa dźwignia konwersji, jaką masz w rękach. Kupujący, który obejrzał piętnaście sekund twojej pracy we własnych goglach, to inny kupujący niż ten, który patrzy na miniaturę. Zrób z teasera coś, co sam chciałbyś zobaczyć.
Trzymaj go krótko — piętnaście do trzydziestu sekund — i nakręć na tej samej wysokości i w tej samej odległości co klip, żeby był uczciwą próbką.
7. Czego NIE wolno nakładać na obraz
Nigdy nie wypalaj logo, znaku wodnego, tekstu ani nakładki na kadr VR. Kadr obok siebie to dwoje oczu jedno przy drugim. To, co narysowane raz, trafia tylko do jednego oka, a mózg widza walczy z tym tak długo, jak długo jest to na ekranie. To jedna z niewielu rzeczy, przez które ludzie zdejmują gogle.
To samo dotyczy montażu: żadnych zoomów, żadnych ramp prędkości, żadnych przejść, które ruszają całym obrazem. VR nagradza trzymanie dobrego ujęcia.
8. Rozdzielczość i to, ile kosztuje w czasie
Kręć w najwyższej rozdzielczości, jaką oferuje twoja kamera. VR rozkłada obraz na całe pole widzenia, więc piksele, które w płaskim klipie wydają się hojne, w goglach wyglądają grubo. 6K jest dobre. 8K jest lepsze.
Miej świadomość, że VR przetwarza się o wiele dłużej niż płaskie wideo. Dwudziestominutowy klip VR w 8K zajmuje całą maszynę kodującą na mniej więcej godzinę. Twój klip nie utknął — to duże zadanie. Wyślij go z dużym wyprzedzeniem przed planowaną publikacją.
9. Obejrzyj własny klip w goglach, zanim go opublikujesz
To trzeci błąd nie do naprawienia i zarazem najłatwiejszy do uniknięcia. Wszystko powyżej może wyglądać idealnie na monitorze i być złe w goglach: wysokość, przechylenie, odległość, niezauważona lampa za kamerą.
Gdy tylko klip zostanie przetworzony, otwórz go w swoich goglach dokładnie tak, jak zrobiłby to kupujący — darmowy teaser wystarczy. Pięć minut tam nauczy cię więcej niż cała ta strona.
10. Jak twój klip VR wygląda dla kupujących
- Pomarańczowa odznaka VR i odznaka rozdzielczości (8K / 6K / 4K) na każdej karcie.
- Filtr Format na stronie klipów, żeby posiadacze gogli znajdowali samo VR.
- Na stronie klipu: rząd znaczników VR180 / SBS / rozdzielczość, darmowy płaski podgląd i „Obejrzyj podgląd w VR”.
- Po zakupie: „Oglądaj w VR” w bibliotece kupującego, obok zwykłego płaskiego odtwarzacza.
- W kanałach, w Discover i w postach społecznościowych twój klip pojawia się jako zwykłe płaskie wideo — generujemy do tego automatycznie wersję jednooczną, żeby nigdzie nie pokazał się podwojony obraz obok siebie.
Twoja cena, twoja prowizja i twoja wypłata są dokładnie takie same jak przy płaskim klipie.